homemeubelsvisiecursusnieuwscontactlinks


Een tafel met een uitzicht
De vraag die aan het begin van dit avontuur op de nog niet gemaakte tafel lag, was puur functioneel. We hebben stoelen met heel hoge armleuningen, die eigenlijk onder geen enkele bestaande tafel passen. Kun je zo'n tafel voor ons maken? Dat kon. Vervolgens zat er aan die vraag een staartje. Konden we misschien samen een 'personal touch' bedenken? Op onze site was opgemerkt dat we nogal van verhalen houden. Inlegwerk zou leuk zijn. Van een vaag idee over wat eikenhouten splinters, via een meer gestileerd idee van een eiken roos, kwamen we uit bij een impressie van het uitzicht dat je, gezeten aan de toekomstige tafel, hebt over de daken van het centrum van Amsterdam.

Allereerst maak ik de tafel. Door de afschuining aan de onderzijde van het blad kunnen de armleuningstoelen er een flink eind onder. De dunne rand en de glooiende poten geven de tafel de nodige verfijning. In het midden van het blad de uitsparing waar het tableau in gelegd zal worden.
Op basis van de door de klant toegestuurde foto's maak ik schetsen van het uitzicht. Hierop kan ik de nodige weken kauwen: ik wil een impressie in hout maken van dit uitzicht, maar waar te beginnen en waar te eindigen? Ik besluit er een aantal karakteristieke elementen uit te pikken. Na overleg met de klant valt de smalle toren van het voormalige Telegraafgebouw er aan de rechterkant uiteindelijk af, om aan de linkerkant ruimte te geven aan de Westertoren. Je zou bijna denken dat hieraan ideologische motieven ten grondslag liggen, denk ik later glimlachend.
Ik besluit als basis voor het inlegwerk een stuk eikenhout te gebruiken dat in de boom al verkleurd is door de aanwezigheid van spijkers, die daar ooit in de jongere jaren van de boom in geslagen zijn. De ijzerverkleuring verloopt in dit stuk mooi geleidelijk.

De impressie van de Westertoren is het meest gedetailleerde deel van het tableau. De stapeling van steeds kleiner wordende elementen stelt me voor een leuke uitdaging! Hoe krijg ik in vredesnaam de uitsparingen voor de boogportaaltjes in het bovenste blokje? Ook de afschuiningen aan de esdoorn tussenstukjes zijn lastig.
Met een scherp mesje worden de contouren van de in te leggen vormen afgetekend.
Het inlegwerk gebeurt in verschillende fases: in het inlegwerk wordt opnieuw hout ingelegd. Nadat het kersenhout in het eiken gelijmd is, wordt daar de vorm van de huisjes uitgehakt.
Het is moeilijk om in de brokkelige stukken moereik een stukje zonder scheuren te vinden. In de gebruikte strookjes om het tafereel af te bakenen, zitten er toch nog een paar. De grootste wordt gerepareerd door er een zelf gezaagd fineertje in te lijmen...
Bij het maken van een testtafel voor KEMA, een aantal jaren geleden, schoten er een aantal spanen rood koper over. Deze heb ik al die tijd in een glazen potje bewaard. Dat kwam nu mooi van pas: met het koper suggereerde ik de windhaan. Daaronder een stukje messing staf met een diameter van 2 mm.
Ik zie het werk onder mijn handen ontstaan, maar als ik het tableau voor het eerst in het blad leg, ben ik toch bijzonder verrast door de helderheid waarmee het inlegwerk eruit springt.
De plaatsing van de tafel wordt gevierd met een lekker stuk taart, geserveerd op serviesgoed dat gerfd werd van een dierbare vriendin. Zo is zij er ook een beetje bij. Op een blaadje breng ik alle gebruikte houtsoorten in kaart: zwarte noot, Amerikaanse vogelkers, door mestdampen verkleurd eiken, moereik uit de Waal bij Nijmegen, spijkereik uit Winterswijk, Franse esdoorn en een eikenhout uit een stuk plint van de opdrachtgever!

Zolas gezegd: een tafel met een prachtig uitzicht, in meerdere opzichten!

Een tafel met een uitzicht
Vorig meubel: De+Aanzoektafel